UA
flowers flowers 2 3

Leczenie żylaków

Leczenie chirurgiczne żylaków kończyn dolnych.

Co to są żylaki kończyn dolnych ?

Żylaki kończyn dolnych to poszerzone naczynia żylne powierzchowne nóg. Początkowo objawiają się w postaci pajączków i przebarwień na powierzchni skóry nóg (wtedy jeszcze nie mówimy o żylakach), z czasem doprowadzając do pojawienia się splotów żył widocznych pod skórą. Żylakom kończyn dolnych towarzyszy często uczucie “ciężkości nóg” i obrzęk kończyn. Nie leczone mogą doprowadzać do krwawienia miejscowego, epizodów zapaleń żył, jak również do powstania owrzodzeń na podudziach. Trzeba też nadmienić, że nieleczone żylaki kończyn dolnych zwiększają ryzyko chorób zakrzepowo-zatorowych (m.in. zakrzepicy żył kończyn dolnych, zatorowości płucnej, udarów) aż 4 razy!

Jaka jest przyczyna powstawania żylaków ?

Przyczyną żylaków jest patologia w budowie naczyń żylnych, czyli jest to cecha indywidualna. Istnieją czynniki, które zwiększają prawdopodobieństwo występowania żylaków – siedząca lub stojąca praca, ciąża, płeć żeńska (ma to związek z hormonami), mało aktywny tryb życia, zaparcia. Żylaki kończyn dolnych powstają najczęściej jako patologia tzw. żyły odpiszczelowej i jej dopływów.

W jaki sposób diagnozowane są żylaki oraz jak wygląda leczenie?

Diagnostyka żylaków kończyn dolnych jest dość prosta. Badaniem wystarczającym do pełnej diagnostyki jest USG Doppler żył kończyn dolnych, czyli popularne przepływy żylne.

Jak większość chorób jest możliwość leczenia zachowawczego, jak i operacyjnego. Leczeniem zachowawczym jest kompresoterapia (czyli noszenie pończoch uciskowych, których siłę ucisku tzw. klasę dobierze lekarz) oraz farmakoterapia (czyli leki “uszczelniające” żyły). Mimo, że leczenie zachowawcze jest tak samo skuteczne w zapobieganiu powikłaniom żylaków kończyn dolnych, jak leczenie operacyjne, to jednak ewidentnym minusem jest efekt kosmetyczny. Leczenie zachowawcze nie likwiduje problemu powiększonych żył na nogach, tylko zapobiega progresji choroby i wystąpieniu powikłań.

Jedynym leczeniem dającym dobry efekt kosmetyczny, jest leczenie operacyjne. Wyróżnia się kilka metod operacji żylaków, wśród których najpopularniejsze są dwie: skleroterapia laserem (zamykanie naczynia laserem wprowadzanym do żyły od środka) i stripping z miniflebektomią (czyli całkowite usunięcie żyły i jej odnóg). Skleroterapia jest mniej inwazyjnym zabiegiem, jednak zdarzają się po niej tzw. rewaskularyzacje, czyli powrót przepływu krwi, który powoduje tworzenie nowych żylaków. Stripping jest to metoda ostateczna – z usuniętej żyły nie powstaną nowe żylaki.

Jakie badania należy wykonać przed zabiegiem?

Przed zabiegiem należy wykonać tzw. przepływy żylne czyli USG Doppler żył kończyn dolnych, jako kwalifikację do zabiegu. W trakcie wizyty kwalifikacyjnej zostaną określone badania dodatkowe, jakie należy wykonać (zależą one od chorób towarzyszących i stanu zdrowia).

Jak należy przygotować się do zabiegu ?

Rano przed zabiegiem należy ogolić nogę razem z pachwiną i wziąć prysznic. Przed zabiegiem, w szpitalu, chirurg narysuje przebieg żylaków – w tym celu należy stać, aby dać szansę na wypełnienie się żył. Ok. 8 godzin przed zabiegiem zabrania się spożywania posiłków i picia wody. Jeżeli Pacjent pobiera rano leki, może popić je łykiem wody (o tym, czy dane leki brać czy nie, Pacjent zostaje poinformowany na wizycie kwalifikacyjnej).

Jak wygląda zabieg żylaków?

Najczęściej zabieg wykonywany jest w znieczuleniu podpajęczym, czyli w tzw. znieczuleniu w kręgosłup. Rzadko zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. W pachwinie chirurg wykonuje cięcie około 3-4 cm oraz nad kostką około 1 cm, przez które wprowadza sondę i usuwa żyłę. Po zabiegu cięcie jest zszywane. Dodatkowo powiększone żyły usuwa specjalnym haczykiem z drobnych nacięć, które nie wymagają szycia. Na zakończenie zabiegu zakładane są opatrunki oraz bandaż elastyczny na kończynę.

Jak wygląda pobyt w szpitalu oraz okres rekonwalescencji?

Pobyt w szpitalu zwykle trwa 24 godziny. Po ustąpieniu znieczulenia (ok. 6-8 godzin) można wstawać, jednak zaleca się raczej leżący tryb pobytu. Po tym czasie można już pić i jeść.

Zwykle Pacjenci szybko wracają do aktywności dnia codziennego. Początkowo, przez ok. 1 tydzień, zaleca się raczej oszczędzający tryb życia, z wyższym ułożeniem kończyny operowanej i stosowaniem bandaża elastycznego. W tym czasie należy również codziennie myć rany pod prysznicem, zmieniać opatrunki i ponownie zakładać bandaż elastyczny. Zwykle Pacjenci otrzymują do domu preparat heparyny drobnocząsteczkowej na 10 dni do stosowania. Teoretycznie po usunięciu szwów (czyli ok. 7-10 doby) można wrócić do pracy. Powrót do sportu możliwy jest po 3-4 tygodniach od zabiegu. Po zabiegu należy nosić początkowo bandaż elastyczny, a następnie pończochę uciskową, co ma na celu sprzyjaniu wygojenia się ran i zapobieganiu nawrotom – przez 1. miesiąc jest to niezbędne, po tym czasie zalecane. Usunięcie żylaków daje efekt kosmetyczny, noszenie pończoch uciskowych zapobiega nawrotom.

Jakie mogą wystąpić powikłania po zabiegu?

Powikłania po zabiegu strippingu z miniflebektomią są bardzo rzadkie. Do najczęstszych należą zakażenia miejsca operowanego i podbiegnięcia krwawe (czyli siniaki i krwiaki), które najczęściej nie wymagają specjalnego postępowania. Stosunkowo rzadkim, ale przykrym powikłaniem jest uszkodzenie nerwu udowo-goleniowego, biegnącego w sąsiedztwie żyły odpiszczelowej, które objawia się zaburzeniami czucia na podudziu i w okolicy kostki przyśrodkowej – objawy te najczęściej mijają samoistnie po kilku tygodniach. Do rzadkich powikłań należy zakrzepica żył głębokich i zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych.