UA
flowers flowers 2 3

Przepukilna brzuszna

Co to jest przepuklina brzuszna i z jakiego powodu powstaje?

Przepuklina brzuszna to nieprawidłowe przemieszczenie się zawartości jamy brzusznej poza jej anatomiczne ograniczenia przez nabyte lub naturalne otwory w powłokach. Zawartość jamy brzusznej jest utrzymywana przez powłoki brzuszne, w których mocną warstwę stanowią mięśnie i ich rozcięgna.

Przepukliny brzuszne najczęściej związane są z zabiegami operacyjnymi, które były wykonywane wcześniej. Dochodzi do rozejścia powięzi gdzie przez otwór w powięzi uwypukla się worek przepuklinowy z zawartością jamy brzusznej. Najlepiej widoczne jest to w pozycji stojącej, gdzie zamiast płaskiego nadbrzusza czy podbrzusza widoczne jest uwypuklenie różnej wielkości. U niektórych kobiet po porodach widoczny jest tzw. grzebień, który jest związany z rozejściem mięśni prostych brzucha. Wynika to z uszkodzenia części mięśnia prostego brzucha, gdzie częściowo doszło do zaniku i został odepchnięty przez rosnący płód. Czasami mogą być przepukliny brzuszne wrodzone, które są na skutek ubytku powięzi, występują od dzieciństwa i z czasem ulegają powiększeniu. Mogą być również, w przypadku stanów pourazowych nie tylko operacyjnych, ale po urazach tępych jamy brzusznej. Najczęściej lokalizują się w linii pośrodkowej ciała, gdzie blaszki mięśnia prostego brzucha łączą się w linię pośrodkową. Są to najsłabsze miejsca oporności i mogą to być przepukliny w samym nadbrzuszu, mogą być przepukliny w okolicy podbrzusza.

Przepukliny brzuszne najczęściej występują w okolicy pępka tzw. przepukliny nabyte lub wrodzone. U części osób mogą występować przepukliny o dużych wrotach, które ciągną się od wcięcia mostka, aż do spojenia łonowego.

Jak rozpoznać przepuklinę brzuszną?

Przepuklinę brzuszną najłatwiej rozpoznać w badaniu fizykalnym. W pozycji stojącej widzimy z boku uwypuklający się worek przepuklinowy, czy to w nadbrzuszu, czy w podbrzuszu, czy w pępku. Natomiast w przypadku badania w pozycji leżącej, podczas przygięcia brodą do klatki piersiowej i odruchu kaszlowego widoczny jest uwypuklający się i opadający worek przepuklinowy.

W przypadku przepuklin wątpliwych bądź bardzo małych, pomocnym badaniem jest USG, natomiast w przypadku przepuklin brzusznych dużych, które są po kilkukrotnych zabiegach wskazane jest badanie i ocena tomografii komputerowej.

Na czym polega leczenie operacyjne przepukliny brzusznej?

Przepukliny brzuszne mogą być operowane metodą klasyczną lub metodą laparoskopową. Metody te wiążą się z założeniem implantów w postaci siatki. Wg. Francuskich danych w okresie 5 lat nawrotność choroby wynosi ok 56% przy stosowaniu metod napięciowych – czyli bez implantów. Powodem dla którego powinno się rozważyć leczenie operacyjne, nawet gdy nie sprawiają one znacznych dolegliwości jest ryzyko uwięźnięcia przepukliny i związane z ryzykiem poważnych i potencjalnie niebezpiecznych dla zdrowia i życia powikłań.

Operacja klasyczna lub inaczej na otwarto jest najczęściej wykonywaną operacją ma świecie. Polega na przeprowadzeniu w znieczuleniu nacięcia skóry w okolicy przepukliny, wypreparowaniu worka przepuklinowego z zawartością, odprowadzeniu go do prawidłowego położenia we wnętrzu jamy brzusznej oraz naprawieniu ubytku w ścianie jamy brzusznej, aby zapobiec nawrotowi przepukliny. W operacji klasycznej odtworzenie ściany jamy brzusznej może zostać przeprowadzone z wykorzystaniem różnych materiałów syntetycznych siatek z tworzywa sztucznego lub też bez nich – wykorzystując tkanki własne pacjenta. W leczeniu laparoskopowym przepuklin brzusznych wykorzystywane są siatki z tworzywa sztucznego. Operacja polega na uwidocznieniu ubytku stanowiącego wrota przepukliny i założeniu na niego odpowiedniej siatki z tworzywa sztucznego.

Czy są jakieś inne, poza operacyjną, metody leczenia przepukliny brzusznej?

Niestety nie ma alternatywnych metod leczenia przepuklin brzusznych. Wszystkie inne metody nieoperacyjne polegają na noszeniu pasa przepuklinowego, który wymagałby używania do końca życia. Z biegiem lat wrota będą się powiększały, nastąpi ubytek włókien elastyny i zabieg w tej sytuacji będzie zabiegiem trudniejszym.

Która z tych metod leczenia jest obecnie najbardziej rekomendowana w chirurgii?

W tym momencie najbardziej rekomendowane są metody operacyjne techniką klasyczną czyli na otwarto.

Jakie są następstwa nieleczonej przepukliny brzusznej?

Nieleczona przepuklina ma tendencję do szybszego powiększania się ze względu, że ściana jamy brzusznej jest miejscem ograniczenia, które pracuje najbardziej w przypadku naszego organizmu. W przepuklinach brzusznych najczęściej dochodzi do przyrośnięcia pętli jelitowych lub sieci, co może skutkować niedrożnością, która wymaga leczenia operacyjnego w trybie ostrym.

Jak powinniśmy przygotować się do operacji przepukliny brzusznej?

Przed zabiegiem należy wykonać niezbędne badania labolatoryjne : morfologia, krzepliwość krwi, poziom elektrolitów, mocznika i kreatyniny. Na 6 godzin przed zabiegiem Pacjent powinien być na czczo..

Co po operacji przepukliny brzusznej? Jak długo trwa rekonwalescencja i pobyt w szpitalu?

Jeśli operacja przebiegła bez komplikacji, dolegliwości bólowe są niewielkie, jest prawidłowa perystaltyka, pacjent nie ma żadnych nudności, wymiotów to na następnych dzień pacjent może zostać wypisany do domu. Po zabiegu wskazane jest stosowanie pasa przepuklinowego przez okres 12 tygodni, który na noc może być ściągany. Pas nie zapobiega nawrotowości przepukliny brzusznej, ale zmniejsza dolegliwości bólowe, utrzymując ściany jamy brzusznej w jednym położeniu, jednocześnie zmniejszając ograniczając jej ruchomość. Czynności dnia codziennego podnoszenie ciężarów do 5 kg można wykonywać już następnego dnia od zabiegu operacyjnego.

Na co powinniśmy zwrócić uwagę po powrocie do domu ?

Przede wszystkim zalecana jest dieta lekkostrawna bogata w błonnik. Należy unikać pokarmów wzdymających, by nie doprowadzić do zaparć. Nie wskazane jest dźwiganie ciężarów większych niż 5 kg. W 9-11 dobie po operacji rana powinna być już wygojona. Należy zwrócić szczególną uwagę na temperaturę ciała, zaczerwienia rany, czy boleści w rzucie samej rany, z tkliwością byśmy mogli m być pewni, że nie wystąpiły żadne komplikacje pooperacyjne.