UA
flowers flowers 2 3

Usuwanie pęcherzyka żółciowego

Kamica i polipy pęcherzyka żółciowego (potocznie woreczka żółciowego)

Kamica pęcherzyka żółciowego:

Kamica żółciowa to dolegliwość polegająca na występowaniu w pęcherzyku żółciowym lub w drogach żółciowych złogów (kamieni) zbudowanych z substancji chemicznych znajdujących się w żółci: cholesterolu, barwników żółciowych, białek, wapnia, jonów nieorganicznych. Choroba ta występuje u ok. 20% populacji. Niestety przyczyny powstawania kamicy nie są jednoaznacznie określone. Uważa się, że wszelkie zaburzenia składu żółci doprowadzają do tworzenia kamieni żółciowych – najczęściej spowodowane są złą dietą (bogatą w cholesterol) oraz zaburzenia kurczliwości pęcherzyka żółciowego (tu znaczenie ma płeć żeńska, ciąże i antykoncepcja hormonalna).
Najczęstszym powikłaniem kamicy są tzw. kolki wątrobowe oraz ostre kamicze zapalenie pęcherzyka żółciowego.

Polip pęcherzyka żółciowego:

Polipem pęcherzyka żółciowego zostało nazwane uwypuklenie błony śluzowej pęcherzyka żółciowego do światła pęcherzyka. Polipy dzieli się na: polipy praw-dziwe – są to gruczolaki i gruczolakoraki, które są nowotworami, i polipy rzekome (pseudopolipy) – łagodne i bez potencjału do złośliwienia,. Ocenia się, że polipy występują u około 5% populacji. Polipy zwykle są wykrywane przypadkowo, nie-znaczna część może powodować zapalenie pęcherzyka lub dróg żółciowych, jeśli upośledzają odpływ żółci.

Diagnostyka chorób pcherzyka żółciowego:

Standardem w diagnozowaniu pęcherzyka żółciowego jest USG jamy brzusznej oraz badanie krwi – w większości przypadków wystarczy to do zdiagnozowania choroby. W wątpliwych przypadkach lekarz może dodatkowo zalecić TK jamy brzusznej z kontrastem, cholangiografię rezonansu magnetycznego lub ERCP.

Leczenie chorób pęcherzyka żółciowego:

Leczenie operacyjne jest jedyną i w pełni skuteczną metodą leczenia kamicy i polipów pęcherzyka żółciowego,
Po zabiegu zalecana jest dieta i leczenie farmakologiczne (preparaty kwasu ursodeoksycholowego) , które trwają dość długo i nie dają pewnej skuteczności wyleczenia.

Metody leczenia operacyjnego:

Rekomendowaną metodą leczenia operacyjnego jest cholecystektomia laparoskopowa dzięki której jest szybka rekonwalescencja, lepszy efekt kosmetyczny oraz niewielkie ryzyko powikłań. Metodą alternatywną jest cholecystektomia klasyczna (czyli z pełnym otwarciem brzucha).

Przygotowanie do operacji:

Na 2-3 dni przed zabiegiem należy zastosować dietę lekkostrawną czyli unikać pokarmów wzdymających, dobrze się nawadniać i zwiększyć swoją codzienną aktywność fizyczną. Jeśli to możliwe należy powstrzymać się od palenia tytoniu.
Bezwzględnie należy zaprzestać spożywania pokarmów i picia płynów na 8 godzin przed planowaną operacją . Rano przed zabiegiem należy zadbać o higienę osobistą a w szczególności zwrócić uwagę na pępek. Podczas wizyty kwalifikacyjnej należy poinformować lekarza o wszystkich lekach mogących wpływać na krzepliwość krwi – np. aspiryna, Polocard, Acard, Warfin, Sintrom, Acenokumarol, Xarelto, Pradaxa, W przypadku przyjmowania leków na stałe – chirurg i anestezjolog określą, które leki Pacjent może przyjąć ( popić łykiem wody),
Przed zabiegiem należy wykonać USG jamy brzusznej (nie starsze niż 3 miesiące) oraz przygotować wszelką dokumentację medyczną przy leczeniu przewlekłym),W trakcie wizyty kwalifikacyjnej lekarz zaleci badania laboratoryjne, które będą konieczne do wykonania zabiegu laparoskopowej cholecystektomii. W zależnośći od stanu zdrowia pacjenta niezbędne jest wykonanie RTG klatki piersiowej.

Przebieg operacji:

Po wprowadzeniu Pacjenta w narkozę chirurg wykonuje 3 ok. 1-1,5 cm nacięcia na brzuchu (w pępku, pod mostkiem i pod prawym łukiem żebrowym) przez które wprowadza kamerę, źródło światła oraz niezbędne narzędzia do przeprowadzenia cholecystektomii laparoskopowej. Podczas zabiegu dzięki kamerce lekarz widzi obraz operacji na monitorze. Po wycięciu pęcherzyka usuwa się go przez troakar pod pępkiem, następnie rany po zabiegu cięcia zamyka się szwami.
W niewielkiej grupie Pacjentów zabieg laparoskopowy nie może być zakończony z racji na wystąpienie trudności w budowie narządów wewnętrznzych oraz krwawienie. W takim przypadku chirurg decyduje o tzw. konwersji, czyli otwarciu jamy brzusznej. Decyzja o konwersji podejmowana jest przez chirurga podczas zabiegu operacyjnego i ma na celu dobro Pacjenta; nie jest to powikłanie, a jednie zmiana sposobu zabiegu.

Pobyt w szpitalu:

Standardowy pobyt w szpitalu trwa 24 godzny . Pacjent zazwyczaj opuszcza szpital na następny dzień po laparoskopowej cholecystektomii.
Jak po każdym zabiegu mogą skutki uboczne: bóle, nudności, wymioty, zawroty głowy.
Pionizacja czyli siadanie w łóżku i wstanie z łóżka jest możliwe, a nawet zalecane, jak najszybciej po zabiegu. Na wieczór można zacząć popijanie klarownych płynów.

Rekonwalescencja po laparoskopowej cholecystektomii:

Najczęściej powrót do normalnej aktywności następuje w przeciągu 1 tygodnia. Rany goją się w przeciągu ok. 10 dni. Większość Pacjentów wraca do pracy po laparoskopowej cholecystektomii w przeciągu 7 dni (zależy od rodzaju wykonywanej pracy). Powrót do normalnej diety zaleca się w przeciągu 7 dni,
Do aktywności fizycznej czyli uprawiania sportu można powrócić zwykle po 4 tygodniach.

Powikłania laparoskopowej choecystektomii:

Cholecystektomia laparoskopowa należy do zabiegów bezpiecznych. Śmiertelność jest bardzo mała i wynosi wynosi ok. 0,2%. Do najczęstszych powikłań należą krwawienie i zakażenie miejsca operowanego. Do żadszych powikłań możemy zaliczyć chorobę zakrzepowo-zatorowa i przypadkowe uszkodzenie struktur anatomicznych jamy brzusznej. Jednym z najpoważniejszych powikłań jest uszkodzenie dróg żółciowych (częstość ok. 0,3-2,7%).