UA
flowers flowers 2 3

Przepuklina pachwinowa

Co to jest przepuklina pachwinowa ?

Przepuklina pachwinowa to uwypuklenie otrzewnej, czyli błony wyścielającej jamę brzucha od wewnątrz. Zawiera najczęściej sieć, fartuch tłuszczowy swobodnie pokrywający narządy jamy brzusznej, fragmenty lub całe pętle jelitowe, znacznie rzadziej inne narządy, np. pęcherz moczowy. Przepuklina pojawia się w wyniku osłabienia struktur powłok jam ciała . Przypadłość ta dotyka zarówno mężczyzn jak i kobiet .

Kiedy i jak powstaje przepuklina?

Przepuklina pachwinowa może pojawić się w każdym wieku, dlatego dzielimy je na przepukliny wrodzone i nabyte. Wrodzone powodują objawy u małych dzieci a nabyte w wieku dojrzałym. Niektóre obszary naszego ciała mają naturalną mniejszą wytrzymałość ze względu na przenikanie przez nie struktur. Takim miejscem jest okolica pachwinowa, przedzielona przez więzadło pachwinowe na piętro górne (tu powstają przepukliny pachwinowe, mogące schodzić wzdłuż kanału pachwinowego nawet do moszny) oraz piętro dolne, poniżej więzadła (tu często lokalizują się przepukliny udowe). Najczęściej przepuklina powstaje na skutek licznych mikrourazów lub jednego dużego urazu w powłokach brzusznych. W momencie dźwignięcia większego ciężaru może dojść do pęknięcia struktur włóknistych – wtedy pojawiają się worki przepuklinowe, których zawartością może być pęcherz moczowy, jelito grube, jelito cieńkie, przepukliny ześlizgowe lub najczęściej sieć. Przyczyną powstania przepuklin może być także osłabiona odporność oraz starzenie się naszego organizmu gdzie liczba włókien kurczliwych znacząco się zmniejsza.

Jak rozpoznać przepuklinę pachwinową?

Przepuklinę pachwinową w przypadku mężczyzn możemy rozpoznać wprowadzając palec wskazujący lub palec wskazujący i środkowy przez worek mosznowy oraz pierścień pachwinowy powierzchowny, jednocześnie prosząc pacjenta o zakaszlenie. Początkowo to badanie powinno być robione na stojąco, gdyż wtedy czujemy jak o palce odbija się worek przepuklinowy. Następnie powinniśmy zbadać pacjenta na leżąco, każąc mu kilkakrotnie zakaszleć lub przygiąć brodę do klatki piersiowej. Wzmaga to napięcie mięśni prostych brzucha i zmniejsza objętość jamy brzusznej. Widoczny jest również wtedy wychodzący worek. W sytuacji kiedy te przepukliny mogą być bardzo małe, przydatnym badaniem jest USG kanału pachwinowego, gdzie przy odruchu Valsavy, czyli odruchu kaszlowym, widzimy wypuklający się worek przepuklinowy. Po stronie przepukliny pachwinowej może być odczuwalne promieniowanie do przyśrodkowej części uda spowodowane uciskiem na nerw udowo – płciowy.

Czy istnieje metoda leczenia nieoperacyjnego?

Niestety nie ma metody nieoperacyjnego leczenia przepuklin pachwinowych. Pacjent, u którego pojawiła się przepuklina, powinien zgłosić się do lekarza chirurga. W przypadku niewielkich lub powoli powiększających się przepuklin, niewywołujących żadnych dolegliwości, zalecana jest obserwacja i regularna kontrola w poradni chirurgicznej. Można zastosować postępowanie zachowawcze, czyli stosowanie przez pacjenta pasa przepuklinowego, ale nie zdaje on egzaminu w przypadku przepuklin pachwinowych. Swoją funkcje spełnia w przypadkach gdzie występuje duże ryzyko stanu ogólnego lub inne przeciwwskazania np. zaburzenia krzepnięcia bądź w danym momencie nie jesteśmy w stanie zaproponować pacjentowi zabiegu operacyjnego.

Jak wygląda leczenie operacyjne przepukliny pachwinowej?

Operacja przepukliny pachwinowej polega na wzmocnieniu i rekonstrukcji słabszej części ściany brzucha. W obecnych czasach standardowo wykonywane są trzy metody leczenia operacyjnego. Dwie metody laparoskopowe (przez tzw. dziurkę od klucza )TEP i TAPP oraz operacja wykonana techniką klasyczną – rozcięcia powłok brzusznych tzw. metoda Lichtensteina. Wszystkie te metody odbywają się z użyciem siatek z tworzywa sztucznego. Siatkę przyszywa się do odpowiednich struktur tak, by zamknąć wrota przepukliny, przez które pod skórę uwypuklają się narządy jamy brzusznej. Siatka po pewnym czasie zrasta się z otaczającymi tkankami stwarzając mocną zaporę przed nawrotem schorzenia.

Zabiegi laparoskopowe TEP i TAPP to zabiegi małoinwazyjne. Polegają na wprowadzeniu przez niewielkie nacięcia w skórze w określoną przestrzeń narzędzi chirurgicznych, wypreparowanie worka przepuklinowego i pokrycie ubytku siatką której wielkość zależy od wielkości przepukliny i masy ciała chorego.

W operacji techniką klasyczną – rozcina się powłoki brzuszne, umieszcza wysunięty fragment jelita na swoim miejscu i zabezpiecza osłabiony obszar powłok jamy brzusznej specjalnie przyciętą siatką.

Która z tych metod jest najczęściej stosowana?

Najczęściej stosowana jest metoda Lichtensteina z racji na jej popularność, która wynika z jej wysokiej skuteczności i niskiego ryzyka wystąpienia powikłań oraz nawrotu choroby. Metoda ta może być robiona w sedacji i znieczuleniu miejscowym, czyli nie wymaga znieczulenia przewodowego bądź ogólnego. Już po 2-3 godzinach po zabiegu pacjent może wyjść do domu. Natomiast metoda laparoskopowa TAPP i TEP wymagają znieczulenia ogólnego pacjenta, dlatego pobyt w szpitalu musi być przynajmniej 24h od zabiegu.

Jakie są następstwa nieleczonej przepukliny pachwinowej?

W przypadku nieleczonej przepukliny pachwinowej dochodzi do poszerzenia pierścienia pachwinowego powierzchownego i głębokiego, co powoduje przemieszczanie struktur z jamy brzusznej do worka. Zawsze istnieje ryzyko niedrożności na poziomie jelita cienkiego. W przepuklinach ześlizgowych może dojść do uwięźnięcia części ściany pęcherza moczowego oraz jelita grubego, które mogą skutkować martwicą tych struktur – może to doprowadzić do zapalenia otrzewnej i zapalenia kałowego otrzewnej. W uwięźnięcia dochodzi do martwicy i przedziurawienia jelit. Nieleczona przepuklina będzie się powiększać , a dolegliwości z nią związane będą się nasilać. Zwlekanie w takiej sytuacji z operacją zawsze prowadzi do śmierci.

Co powinnyśmy wiedzieć o operacji ?

Do każdego pacjenta powinniśmy podejść indywidualnie. Pacjent powinien poznać wady i zalety danej metody operacyjnej. W przypadku kiedy nie można pacjenta znieczulić ogólnie to lepiej zabieg wykonać w znieczuleniu miejscowym, natomiast, kiedy nie ma przeciwwskazań do znieczulenia ogólnego, operację przeprowadzamy metodami TAPP czy TEP. W sytuacji nawrotowości w metodzie otwartej już po przepuklinie, powinny być zawsze zaopatrywane metodą laparoskopową. Jeżeli po metodzie laparoskopowej dochodzi do nawrotu, powinno być zaopatrywane metodą otwartą z tego względu, że są inne dostępy z innych stron i można założyć siatkę wzmacniającą z drugiej strony.

Jak należy się przygotować do zabiegu?

Przygotowanie do zabiegu nie jest skomplikowane. Pacjent na sześć godzin przed zabiegiem powinien być na czczo. Przed zabiegiem należy wykonać niezbędne badania labolatoryjne : morfologia, krzepliwość krwi, poziom elektrolitów, mocznika i kreatyniny.

Jak wygląda rekonwalescencja po operacji? Jak długo przebywa się w szpitalu? Kiedy kontrola?

Po zabiegu przepukliny pachwinowej na otwarto, robionej w sedacji, w znieczuleniu miejscowym już po 2-3 godzinach pacjent może być wypisany do domu. Czynności dnia codziennego może wykonywać zaraz po zabiegu, czyli chodzenie, natomiast dźwiganie ciężarów mniejszych (do 5kg) można wykonywać na drugi dzień. Nie ma też przeciwskazań do wieczornej kąpieli pod prysznicem. Przez okres pierwszych kilku tygodni w linii cięcia może być wyczuwalne zgrubienie, które powinno całkowicie zniknąć i wrócić do wartości prawidłowych po 8-10 tygodniach. Powrót do pracy biurowej może nastąpić po około 7-10 dniach, natomiast do pracy fizycznej, czy sportów ekstremalnych można powrócić po około 12 tygodniach. Wizyta kontrolna odbywa się po około 7 – 10 dniach od zabiegu i polega na kontroli gojenia się rany oraz zdjęcia szwów. Powstałą blizna jest mało widoczna i łątwo ją ukryć pod bielizną .